Agrotechnika

Co wiemy o zapylaniu grusz?

Choć dobór zapylaczy dla gruszy nie budzi tylu wątpliwości jak w przypadku czereśni czy jabłoni, jednak nie brakuje pytań dotyczących kwitnienia i zapylania tego gatunku.

fot. Bieniasz

Dla wielu sadowników grusza jest biologią zbliżona do jabłoni, więc obydwa gatunki traktują podobnie. W tym sposobie myślenia jest wiele prawdy, ale istota tkwi w szczegółach.

Kwiaty mało atrakcyjne

Budowa anatomiczna kwiatów jabłoni i gruszy jest bardzo podobna. Ich kwiat promienisty jest biały ze zrośniętą szyjką słupka, która od połowy rozdzielona jest na pięć, rzadziej sześć znamion. Tu podobieństwa się kończą.

Kwiaty gruszy są kwiatami pyłkowymi, co oznacza, że produkują śladowe ilości nektaru, a pożytkiem dla owadów zapylających jest głównie pyłek. Dodatkowo zapach kwiatów wielu odmian grusz jest mało atrakcyjny, a niektórych – wręcz nieprzyjemny, dlatego kwiaty te przywabiają przede wszystkim muchówki. Pszczoła miodna i trzmiel efektywnie oblatują gruszę dopiero wtedy, gdy w pobliżu nie ma innego atrakcyjnego dla nich pożytku.

Wczesne kwitnienie

Grusza kwitnie najczęściej 7–10 dni wcześniej niż jabłoń, co sprzyja wiosennym uszkodzeniom przez przymrozki. Jeśli przymrozek nie zniszczy wszystkich tkanek kwiatu, a uszkodzenie obejmuje tylko słupek, pręciki i płatki korony, to niektóre odmiany zawiązują owoce bez zapylenia, czyli partenokarpiczne. Wykorzystanie tej naturalnej cechy w produkcji sadowniczej jest istotne, gdyż może pomimo przemarznięcia kwiatów uratować plon. Jest to możliwe dzięki zastosowaniu m.in. giberelin. Bez tego zabiegu owoce, które są pozbawione nasion, nie wyprodukują hormonów wzrostu i pozostaną małe, pozbawione znaczenia handlowego.

Gatunek obcopłodny

Grusza do zawiązania owoców dobrej jakości wymaga odmiany zapylającej. Od tego zależy jakość plonu. Najczęściej w jednej kwaterze sadzi się odmiany o zbliżonym terminie kwitnienia oraz o dalekim pokrewieństwie. Ta zasada w gruszach sprawdza się w 90%. W uprawie spotyka się kilka odmian triploidalnych (m.in. Lukasówka, Bera Diela, Dobra Szara, Plebanka, Minister Dr Lucius), które z reguły zawiązują dorodne owoce (z tego powodu są uprawiane), natomiast produkują pyłek nieżywotny i zdegenerowany. Wymagają więc nie tylko dobrego zapylacza, lecz przede wszystkim same nie mogą być efektywnym zapylaczem dla innych odmian rosnących w tej samej kwaterze.

Artykuł podzielony na strony, czytasz 1 z 2 stron.

Zobacz także

Zobacz wszystkie

POZOSTAŁE TYTUŁY WYDAWNICTWA

Hortpress Sp. z o. o. | Realizacja Azure